“نه به جغد جنگ ”
✍سعید اندیکلایی
💥جهان روزهای پر فراز و نشیب و پرماجرایی را پشت سر میگذارد. از جنگ روسیه و اوکراین، حکومت نظامی کره جنوبی، جنگهای خانمان سوز و وحشتنکات در آفریقا و خاورمیانه و ترورهای وحشیانه و کشتار فرابشری در غزه و لبنان و سقوط سوریه و در نهایت جنگهای اقتصادی قدرتهای بزرگ جهان که زمینهساز تهدیدی فراتر از جنگ جهانی دوم و کشتار جمعی با استفاده از تسلیحات فوق پیشرفته و هسته ای خواهد بود.
💥ما در دورانی به سر میبریم که تغییراتی سریع در حال رخ دادن هستند. دورهای که نامش را ” عصر انقلاب “گذاشتند. انقلابهای اقتصادی، فناوری اطلاعات و فرهنگی و هوش مصنوعی .
عصری که الگوهای قدیمی به کناری وانهاده خواهند شد و ظهور عصر جدیدی را نوید میدهد که در آسیا و خاورمیانه همزمان با رشد اقتصادی کمتر و افت جمعیت بیشتر و با خواستههای اجتماعی بزرگتر همراه خواهد شد. اروپا نیز با عصر جدیدی از تهدیدهای روسیه، رقابت اقتصادی با چین و همچنین با پدیده های جدیدی از رهبران راست افراطی و پوپولیست در اروپا با رهبری دونالد ترامپ رهبر جدید آمریکا که میل و خواسته کمتری به رهبری گشاده دستانه با چاشنی پوپولیستی دارد، روبرو شده است.
رهبرانی جدید و ماجراجو از راستهای افراطی نوین که جهان را وارد عصر جدیدی از رقابت های سیاسی و اقتصادی خطرناک کرده است.
💥ما در عصری زندگی میکنیم که سوای کاهش اعتماد ملتها و دولتها به تعبیر درک تامسون با پدیدهای به نام تغییر جهت اعتماد روبرو هستیم. تغییر جهت اعتماد از دولتها و نهادها به افراد فناوری اطلاعات و دادهها شبکههای ماهوارهای و هوش مصنوعی سمت و سو داده شده است. تغییر جهتی که میرود پایههای نهادهای بینالمللی و حقوق بشری را سست و از اساس تهی گرداند این تغییر جهت از نهادها و دولتها به افراد به واسطه سیطرهشان بر فناوری اطلاعات و شرکتهای ابرتکنولوژی و هوش مصنوعی، این امکان را به افراد میدهد که دسترسی و نفوذ به جامعه و کشورها به نفع سیاستهای جاه طلبانه که زمانی در اختیار دولتها و نهادهای قانونی بود برای پیشبرد اهداف خود بهرهمند شوند.
💥جمهوری اسلامی ایران از بدو انتخاب مسعود پزشکیان به ریاست جمهوری علیرغم فراز و فرودهای بسیار و در شرایط بحرانهای انباشته و بسیار واقعگرایانه به سمت گذار از طریق صلح و مذاکره میل کرده بود تا بر اساس سیاستهای جدید ژئوپولوتیکی و منطقهای و با اجماع بزرگان حاکمیت راه عقلانیت و صلح را به دور از جنگ و خشونت که در بستر تاریخی، ایرانیان به صلح و ساز شهرهاند را در پیش بگیرند.
💥 حاکمیت بار دیگر نشان داده بود آنچه که منافع ملت و کشورها نیاز دارد علیرغم جنگ طلبان خارجی راه انعطاف و نرمش را در الگوی مذاکرهای که تا قبل از مذاکره یکشنیه خونین، برد-برد تلقی می شد در اهداف سیاست کلی جمهوری اسلامی ایران ریل گذاری بود و زمین سیاست اصلاح جویی در ایران را از وضعیت صلح هستهای که بارها بر آن تاکید و صحه گذاشته بود به وضعیت صلح عاری از سلاح هستهای، فراتر از برجام با انعقاد قرارداد و تضمین مستحکمتر از برجام برای ایران تبدیل کند که با خیانت پشت پرده ی جنگ طلبان با همکاری جواسیس و خائنین به ملک و ملت زمین دیپلماسی به وضعیت خیانت و جنگ ناگهانی میل پیدا کند.
💥فضای ملتهب و مشوش امروز منطقه یادآور سالهای آغازین انقلاب به ویژه تابستان تلخ سال ۵۹ می باشد . روزهایی که دیکتاتور مجنون و معدوم بغداد ، به تحریک تحرکات نابخردانه مشاوران و برخی کشورهای همسایه و دنیا خود را برای آغاز حمله ویرانگر و خانمانسوز آماده می کرد. جمهوری اسلامی ایران در آن اوان ، در میان شور و احساساتی انقلابی هرگز به مخیله اشان هم خطور نمی کردکه دیوانه ای در آن سوی مرز لباس رزم پوشیده و تا بن دندان مسلح گشته است . حتی تذکرات جدی سفیروقت جمهوری اسلامی در بغداد_ سید محمد دعایی _ به مقامات عالی رتبه نظام ، یورش قریب الوقوع ارتش بعث را مسلم می دانست، مفید فایده واقع نگردید.
💥 سرانجام صاعقه ی فاجعه فرود آمد و ارتش افسارگسیخته عراق ،مرزهای جنوبی را در نوردید و بسیاری از شهرها و روستاهای سرزمین انقلاب زده ی ما را به خاک و خون کشید. اگر بخواهیم به شرح جنایات ماههای آغازین جنگ بپردازیم خود در حوصله ی این نوشتار نمی گنجد.هدف نگارنده،مقایسه و مشابه سازی حال و روز این روزهای سرزمین جنگ زده با بحرانهای بسیار جدی با تابستان سیاه ۵۹ می باشد.رقیب قدرتمند سیاسی _ مذهبی جمهوری اسلامی گویی به سیم آخر زده و دیگربار حالت تهاجمی گرفته است، تحولات و اتفاقات داخلی و خارجی و نهادهای بین المللی حاوی خبرهای خوشی برای جمهوری اسلامی نیست 
لازم به تذکار نیست که وضعیت امروز ایران با سالهای اول انقلاب تفاوت آن از زمین تا آسمان است .ما در منطقه و دنیا حتی یک دولت همدل و صادق نداریم.تحریم های سنگینی که در آغاز کاغذ پاره هایی بیش نبودند ، شیرازه های اقتصاد بیمار و رو به موت ما را از هم پاشانده است و فقر و فلاکت و انواع ناترازی ها احساسات ملی مردم را خدشه دار نموده و رابطه مردم _ حاکمیت را به پایین ترین حد خود تنزل داده است و تورم افسارگسیخته طبقات متوسط جامعه را نیز به زیر خط فقر کشانده و امید به آینده را از بین برده است. علاوه بر همه ی این مصائب ، رسانه های جنگ طلب داخلی که به دست عده ای از دل گریخته اداره میشوند هر روز در شیپور جنگ می دمند و هل من مبارز می طلبند.
💥در این روزهای حساس و سرنوشت ساز که کوچکترین خبط و خطا ممکن است به قیمت ویرانی ایران پایان پذیرد .تمام کسانی که دل در گرو مام میهن دارند با دلهره و نگرانی چون بید بر سر بقای ملک و میهن می لرزند و بیم آن دارند که مبادا شهریور شوم ۵۹ تکرار شود .راقم سطور که خود چونان میلیونها ایرانی دیگر طعم زهرآگین جنگ را چشیده و دوتن از بهترین اعضای خانواده را در تنور سیری ناپذیر جنگ از دست داده، این روزها آرام و قرار ندارد و از صمیم قلب آرزو می نماید که خواب جنگ افروزان و همفکران منطقه ای آنها تعبیر نشود والا نه از تاک نشان خواهد ماند و نه از تاک نشان. امروز عقلای قوم وظیفه ای تاریخی بر عهده دارند تا به هر طریق ممکن بزرگان زا قانع کنند که دست از لجاجت بردارند ، چراکه تجارب تاریخی ثابت کرده که هیچ جنگی برنده ی نهایی ندارد.
💥 این نوشتار را با سروده ای از دانشمند وطن پرست و مبارز خستگی ناپذیر مشروطه استاد ملک الشعرای بهار به پایان می برم.
فغان ز جغد جنگ و مرغوای او
که تا ابد بریده باد ، نای او.
بریده باد نای او و تا ابد
گسسته و شکسته پر و پای او.
چه باشد از بلای جنگ و صعب تر
که کسی امان نیابد از بلای او.
سید سعید اندیکلایی
دبیر حزب همبستگی دانش آموختگان مازندران
