عبور از بحران با خودآگاهی ژرف ملی.
مهدی جایمند ملکشاه
📃🖊
……………🌸
❇️آسیب شناسی رنجوری و پس افتادگی جامعه ایرانی نشان می دهد که الزامات “حکمرانی خوب ” که باایجاد تاسیسات مدنی “و نهادینه کردن مشارکت و رقابت سالم ،رابطه تنگاتنگی دارد، به شدت نحیف و ضعیف است.
❇️در چنین شرایطی نیک پیداست که عبور و مرور دولتها در شرایط غیر پلورئال در آناتومی قدرت باویژگیهای منحصر به فرد به ویژه در سپهر “اقتصاد سیاسی ایران” ،عزیمتی است به سوی تصاعد کاستی ها ی فزونتر و تبدیل شدن آن به چالشها و بحرانهایی که یکی پس ازدیگری بروز و ظهور پیدامی کند.
➕مضافا براینکه باید خاطر نشان ساخت که سرگشتگی مدام و فقر تئوریک در جهت عملگرایی معطوف به ایجاد حالت پایدار،مبتنی برانگاره های ملی و الگوهای جهانشول توسعه سبب
تزاحما ت و تعارضات شدیدی در جامعه ایرانی شده است.
⬅️از سوی دیگر در مواجهه با اقتضائات “سیاست و اقتصاد بین الملل” ،با رقابتهای بی ثمر دهه های اخیر وبا ماهیت ایدئولوژیک ،هزینه ها ی گوناگونی براین زادبوم تحمیل شده است که ادامه آن هزینه ها ،هزیمتهای سنگینی را بدنبال خواهد داشت .
🖊 بهره اندک از سیاست و اقتصاد به مثابه یک دانش ،کاستی های مدام در سیاست داخلی و خارجی و اقتصاد خردو کلان وچیرگی تلاطم های پسا انقلابی بر تلائم های بهبودگرایانه و تعالی بخش، فقدان مرجعیت نهادهای مستقل دانشگاهی و… موجب عقیم شدن ظرفیت سنجی های عالمانه با کارگزارانی شایسته ودر ساختارهایی متوازن ،منجر به بروندادهای نامطلوب در عرصه حکمرانی شایسته شده است که تنها راه برون رفت از آن یک “خودآگاهی ژرف “ملی و تصمیمات درست و درشتی است که اکنون نوبت آن فرا رسیده است و شاید فردا دیر باشد.
