گر در سرت هوای وصال است حافظا
باید که خاک درگه اهل هنر شوی .
………………🌸
درپاسداشت هنر و مقام محموداستاد فرشچیان “ره”
✍مهدی جایمند
ملکشاه.
………..🌸🍀🌸
بوم برگرفت وتمنای حضور در آفرینش را درصورتگری تماشایی ساخت.
ونقش و نگاری از مشق عشق آفرید تا رخ عیان کند ملکوت معنی در آیینه زیبایی را!
هنر اواکنون میراث جاودانه ملتی خوانده می شود که به “دوستی “و “ادب”زنده و شهره روزگاران است.
صورتگری هایش، یکان یکان ترجمان آگاهی و بیداری و یادآور “عهد الست”در بیکرانه های خامُشی و فراموشی انسان از اصل خویش دربود و نمودی شایسته که فرایادمان باد.
در “پنجمین روز آفرینش “تصویرگر شور و مستی انسانی است که از خم اَبروی یار ،محرابش در نمازی سترگ به فریاد می آید وهموست که در “نیایش نشانی از “زیباترین روح پرستنده را به تصویر
می کشد.
در”طوفان نوح “ناجی انسان از نَفسی است که هماره اورا به سوء می خواند.
در “خمسه آل طاها” راز های مگوی در کرشمه آفرینش را در گشایشی به آسمان آشکار می کند.
در”عاشورا”شوری به بلندای ابدیت و به قداست آزادگی می آفریند و در “ضامن آهو”انسان رمیده از اصل خویش را ازفصلی نامیمون به وصلی باشکوه فرامی خواند به اقتدای نور!
واینک محمود فرشچیان بربال ملائک تا ملکوت اعلی بر فراز نشسته است در ضیافت حضرت “کبریائی”.
مقام محمودش در بلندای ابدیت گرامی و
روانش در پردیس برین سرمدی باد.
۲۶امرداد۱۴۰۴
