مهدی جایمند ملکشاه
📻 هر روزه خبرهایی ناگوار ازتخریب منابع طبیعی با فرسایش خاک، بحران آب، فرونشست زمین، تخریب جنگلها و مراتع ، آلودگی هوا و آب ،تغییرات اقلیمی بافزایش دما و کاهش بارندگی، افزایش رویدادهای شدید آب و هوایی و مضافا برآن مدیریت ناکارآمد منابع طبیعی و عدم اجرای قوانین و مقررات زیست محیطی را می شنویم که چالشهای سختی را برای حال و آینده زندگی ایرانیان رقم زده است.
❇️دراینمیان نقش” حکمرانی خوب” در کاستن از سطوح این دشواریها به حداقل ممکن ازطریق راهبردهای عالمانه و داهیانه و با استفاده از همه ظرفیتهای ممکن یک الزام استراتژیک بی بدیل است .
⁉️اماشوربختانه به نظر می رسد هنوزابعاد وضعیت دشوار بحرانهای زیست محیطی در این سامان به خوبی درک نشده است . این درحالی است که نشانه های فراوانی از تشدید این بحران را در چهارگوشه کشور و آنهم به وفور می توان یافت که بسیار تاثربرانگیز و هراس آور است.
🔎حجم و ارتفاع ناترازی دراندیشه و دغدغه برنامه ریزان ارشد کشور دراین موضوع رابا نگاهی به برنامه هفتم توسعه بهتر می توان دریافت ،آنگاه که درمی یابیم این برنامه فاقدسرفصل مجزایی برای محیط زیست است .اگرچه در ۱۵ ماده به مسائل مرتبط با آن اشاره شده است و فرصتها و رویکردهای واقع بینانه ای در این مواد برای عبوراز چالشهای زیست محیطی وجود دارد اما براین موادنقدهای اساسی وارد است که از آن جمله می توان به:
✔️ فقدان رویکرد مسئله محوری
✔️کلی گویی و ابهام در برنامه پیشنهادی
✔️کم توجهی به قوانین دائمی کشور در حوزه محیط زیست
✔️ عدم لحاظ کردن روند تغییرات اقلیمی در بخشهای مختلف توسعه ای کشوریاد کرد .
🔺بهر تقدیر ،بسیار تاسف بار است که مخاطرات زیست محیطی هنوز به مسئله اول ایرانیان بدل نشده است .حال آنکه باید ازمسائل و دشواریهای این حوزه به ابربحرانهایی تعبیر کردکه برای زندگی ایرانیان هراس آوراست.
❇️ اتخاذ راهبردهای کارآمد خرد و کلان با بهره مندی ازهمکاریها و تجارب موفق جهانی و با مرجعیت و راهبری کنشگران و دانشگاهیان خردمند در حل مسئله با تاکید بر مولفه های فرهنگیِ موثردر پاسداشت وحفظ محیط زیست پیام این تقریر ناتمام است .
۲۰اردیبهشت ۱۴۰۴
