“مهدی جایمند ملکشاه”
❇️ فروردین گذشت و ماه بهشتی اردیبهشتی که با نام بزرگان اندیشه، دانش و فرهنگ ایران زمین همراه است، در رسید . در این میان میتوان برخی از مهمترین رویدادهای حوزه اندیشه و فرهنگ دراین ماه را به قرار زیر برشمرد:
☘اول اردیبهشت: گرامیداشت روز سعدی شیرین سخن.
تولد سهراب سپهری.
☘دوم اردیبهشت : جاودانگی قیصر امین پور
☘سوم اردیبهشت: روز معمار و بزرگداشت شیخ بهایی
☘۹اردیبهشت: زاد روز دکتر محمد معین.
☘۱۲ اردیبهشت: سالیاد شهادت حکیم متاله مرتضی مطهری و هفته بزرگداشت مقام شامخ معلم
☘۱۵ اردیبهشت روز بزرگداشت: شیخ صدوق
☘۱۹ اردیبهشت : بزرگداشت شیخ کلینی
☘۲۳ اردیبهشت: زادروز پروفسور مریم میرزاخانی دانشمند جوان و برجسته ایرانی، دارنده نوبل فیلدز بالاترین نشان ریاضیات درجهان.
☘۲۵ اردیبهشت: روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و پاسداشت زبان فارسی.
☘۲۸اردیبهشت: روز ریاضیات و بزرگداشت مقام شامخ علمی حکیم عمرخیام نیشابوری
➕ علاوه بر آن میتوان به یکی از بزرگترین رویدادهای فرهنگی کشور در میانه اردیبهشت به “نمایشگاه بین المللی کتاب تهران” اشاره کرد. ضمن اینکه اول خرداد نیز مصادف است با روز بزرگداشت بنیانگذار حکمت متعالیه ملاصدرا شیرازی (صدرالمتالهین).
به گمان ما، پاسداشت میراث کهن اندیشه و فرهنگ ایران زمین به غایت تداوم سنت روشنگری و روشنیابی، اهتمام ویژه متولیان دانشگاهی و فرهنگی را می طلبد که شوربختانه در این سامان به نهج صوابی در جریاننیست.
❌ تردیدی نداریم که بیگانگی کودکان و نوجوانان ما از مفاخر ایرانی و اسلامی و تاریخ اندیشه، دانش و فرهنگ این سرزمین و در میانه طوفان و تهاجم فرهنگهای بیگانه بسیار ویرانگر و هزیمت آفرین خواهد بود.
📣 ازاین روباید هر کوی برزن را با نام و یاد بزرگان اندیشه و فرهنگ به نیکی آراست و از آنان دمادم سخن گفت. مثلا چه اشکالی دارد که شهر به صورتگری از مفاخر فرهنگ ایران و کلام بزرگان ادب و فرهنگ ایران زمین، همچون سعدی، فردوسی، عمرخیام ، دکتر محمد معین، سهراب سپهری و دیگران آراسته شود ویا شهرداری و ارشاد، نویسندگان و فعالان حوزه فرهنگ را در اعزام و بازدید از نمایشگاه بین المللی کتاب میزبانی کند و یا نهادهای فرهنگی و بخش خصوصی و در یک کلام همه آنان که “دانایی و آگاهی” عشق می ورزند، در “هفته بزرگداشت مقام معلم” به خود تکانی دهند، نه اینکه اهالی تعلیم و تربیت را کما فی السابق در آیینهای تکریم و بزرگداشت تنها گذارند و با فرصت طلبی خود را برصدر مجالس در این آیینها نشانند و خیره به دوربینهای سفارشی نمایشهای حضور خود را به تصویر کشند!
❇️ باید مفاخر و مشاهیر اندیشه، دانش و فرهنگ را همواره و همیشه گرامی داشت. آنان نشانه های سترگ شکوه فرهنگ و دانش و ارزشهای متعالی انسانی دراین سرزمین اهورائی اند.
ازاین رو باید با پاسداشت و پیشوایی اهالی اندیشه و خرد در انتظار شکوهی پابرجا و به دست توانای کودکان و نوجوانان و جوانان عزیزی نشست که اکنون مشق عشق به مام میهن می کنند.
باشد تا با “سرهنگی فرهنگ ” نااهلان حوالی فرهنگ و اندیشه را خلوت کنند و به اهالی خردمند و دوستدار وطن بسپارند!
❇️ مایه تاسف است که در استان ما که به فربهی در مناسک و آیینهای مذهبی همواره شهره و پیشتاز است و آیینهای سوگ وسوگواره ها با شکوه ودر خورشان اولیاء آن برگزار می شود،بزرگداشت معارف و آیینهای فرهنگی و پاسداشت فرهنگ و هنر و اهالی آن علیرغم متولیان مشخص و فراوان آن به حاشیه فرو رفته و به محاق گرائیده است .
❇️ صدها مرکز آموزش عالی، حوزه های قدیم و جدید علمی و دانشگاهی، دیوانسالاری حجیم و فربه دستگاههای فرهنگی و تبلیغاتی، دستگاه بزرگ تعلیم و تربیت استان با قابلیت های سترگی نظیر جمعیت بیش از نیم میلیون نفری دانش آموز و قریب به چهل هزارنفری فرهنگیان شریف و قریب به ۵۰۰۰ مدرسه و مراکز آموزشی وپرورشی موجودباید به رسالت ذاتی خود در این موضوع عمل کنند و از سکوت، بیخبری و انفعال خارج شوند. گرچه میتوان این غیبت و غربت را به فراموشی و غیبت “نظام دانایی” و کاستیهای ساختارهای نامتوازن و ناترازیهای موجود در سیاستهای خرد و کلان علمی و فرهنگی و کنشگران رسمی آن تاویل کرد، اما همچنان امید است که دولت جدید با ریل گذاری مناسبتر و تحول در سیاستهای فرهنگی خویش و تجدید نظرهای اساسی در حوزه دانش، فرهنگ و هنر، نشاط و امید را بر این کالبد فسرده و یخ زده زمانه ما برگرداند.
“بدان امید”
دوشنبه
۸ اردیبهشت ۱۴۰۴
